Ne heshtjen e faljes lind liria
Ne cdo marredhenie njerezore mbeten gjurme qe nuk zhduken lehte. Marredheniet qe vazhdojne dhe ato qe perfundojne mbartin brenda vetes pervoja qe ndikojne menyren se si ndiejme dhe si lidhemi me te tjeret. Momentet e bukura ndertojne kujtime te vlefshme. Momentet e veshtira lene plage emocionale qe kerkojne kohe per t’u kuptuar dhe per t’u sheruar. Fjalet e thena pa menduar dhe veprimet e nxituara shpesh krijojne peshe te brendshme qe njeriu e mban gjate. Falja shfaqet ne kete hapesire te brendshme si nje nevoje emocionale dhe mendore. Falja nuk lidhet vetem me tjetrin. Falja lidhet me menyren se si njeriu zgjedh te jetoje me ndjenjat e tij. Njeriu qe nuk fal shpesh mbetet i lidhur me dhimbjen e se shkuares. Kjo lidhje e vazhdueshme e pengon qetesine dhe e kufizon rritjen emocionale.
Ne marredheniet qe vazhdojne, falja ka nje rol te rendesishem ne ruajtjen e ekuilibrit emocional. Marredheniet perballen me keqkuptime dhe gabime te pashmangshme. Falja ne keto raste kerkon vetedije dhe pjekuri emocionale. Njeriu zgjedh te mos e lejoje zemerimin te dominoje komunikimin. Njeriu zgjedh te kuptoje situaten pertej reagimit te pare emocional. Ky proces nuk nenkupton pranimin e cdo sjelljeje. Ky proces nenkupton vendosjen e paqes se brendshme mbi konfliktin e momentit. Falja ne marredhenie kerkon edhe aftesine per te degjuar dhe per te reflektuar. Komunikimi behet me i hapur kur emocioni nuk shnderrohet ne barriere. Marredhenia fiton hapesire per te korrigjuar gabimet dhe per te ndertuar me shume besim. Njeriu zhvillohet emocionalisht kur arrin te shohe edhe anen e vet ne konflikt. Ky proces e forcon lidhjen dhe e ben ate me te qendrueshme.
Ne marredheniet qe kane perfunduar, falja merr nje forme tjeter. Mungesa e kontaktit fizik nuk e zbeh pranine emocionale te pervojes se kaluar. Kujtimet dhe ndjenjat e pazgjidhura shpesh vazhdojne te jetojne brenda mendjes. Keqardhja dhe zhgenjimi krijojne nje dialog te brendshem qe nuk ndalet lehte. Ne kete pike, falja behet nje akt i veteclirimit personal. Njeriu qe fal pas nje ndarje zgjedh te mos e mbaje me veten te lidhur me te shkuaren. Njeriu pranon se e kaluara nuk mund te ndryshohet. Njeriu kupton se e ardhmja nuk duhet te ndertohet mbi peshen e pakenaqesive te vjetra. Ky proces nuk eshte i lehte. Ky proces kerkon kohe dhe reflektim te sinqerte. Megjithate, ky proces sjell qetesi te brendshme dhe stabilitet emocional.
Falja ne te dyja rastet mbetet nje zgjedhje e vetedijshme. Falja nuk eshte nje veprim qe i jep dicka tjetrit ne radhe te pare. Falja eshte nje menyre per te liruar veten nga ngarkesa emocionale qe pengon jeten e brendshme. Njeriu qe fal nuk e ndryshon domosdoshmerisht te kaluaren. Njeriu ndryshon menyren se si e mban ate brenda vetes.
Ne fund, falja perfaqeson nje forme pjekurie emocionale. Njeriu qe fal arrin te vendose paqen mbi konfliktin dhe qartesine mbi mbajtjen e dhimbjes. Ky vendim nuk e fshin historine personale. Ky vendim e ben historine me te lehte per t’u mbajtur. Falja kthehet ne nje hap drejt lirise se brendshme dhe nje menyre per te jetuar me me pak peshe emocionale.