Xhelozia a eshte pasqyre e pasigurise?
Xhelozia shume here shihet si nje nga problemet me toksike ne nje marredhenie. Shpesh lidhet me kontrollin, debatet, dyshimet dhe lodhjen emocionale qe krijohet mes dy njerezve. Ne fakt, xhelozia eshte shume me komplekse sesa nje sjellje negative. Ajo eshte ndoshta pasqyra me e qarte e pasigurise se brendshme qe nje njeri mban me vete.
Nje partner xheloz nuk ka gjithmone frike vetem nga tradhtia. Ka frike se nuk eshte mjaftueshem. Ka frike se mund te zevendesohet, te harrohet ose te mos jete zgjedhja e pare e dikujt. Pikerisht aty fillon drama emocionale. Jo tek personi tjeter, por tek lufta e brendshme qe ai njeri ka me veten. Shume njerez e shprehin xhelozine ne forma qe duken normale ne fillim; me pyetje te shpeshta, me bezdi te vogla, me komente ironike, me nevojen per vemendje te vazhdueshme. Ne siperfaqe duket sikur po mbrojne lidhjen. Ne te vertete, po perpiqen te mbrojne vetevleresimin e tyre te brishte.
Cdo femer e kupton kete me kalimin e kohes. Fillimisht mendon se xhelozia eshte shenje dashurie. Shoqeria e ka mesuar ta interpretoje keshtu. Nje mashkull qe nervozohet kur ajo del me miqte duket sikur kujdeset shume. Nje partner qe bezdiset nga vemendja qe ajo merr interpretohet si njeri qe dashuron fort. Pastaj gradualisht vjen lodhja emocionale dhe kupton se dashuria qe te le pa fryme nuk eshte gjithmone dashuri e shendetshme. Xhelozia nuk lind nga forca emocionale, lind nga mungesa e saj. Nje njeri i sigurt ne veten e tij nuk ka nevoje te konkurroje me cdo person qe afrohet prane partnerit. Nuk sheh kercenim ne cdo situate. Nuk jeton me ankthin se do braktiset ne cdo moment. Siguria emocionale krijon qetesi. Pasiguria krijon kontroll. Xhelozia eshte perplasja mes deshires per te dashur dhe frikes per te humbur. Problemi eshte se shume njerez nuk dine ta menaxhojne kete frike. Ne vend qe ta perballin dhe ta kuptojne, perpiqen te kontrollojne boten perreth. Kontrollojne partnerin, situatat, komunikimin dhe madje edhe lirine emocionale te tjetrit. Per disa njerez, kontrolli behet menyra e vetme per t’u ndjere te sigurt.
Ne realitet, asnje forme kontrolli nuk e zhduk pasigurine, perkundrazi e ushqen me shume. Sa me shume nje njeri kontrollon, aq me shume fillon te dyshoje. Mendja mesohet te kerkoje vazhdimisht prova qe justifikojne friken e saj. Keshtu krijohet nje cikel i lodhshem emocional ku asnjeri nuk ndihet me i qete. Nje nga gjerat me te trishta eshte fakti se njerezit xheloze shpesh nuk e kuptojne se po largojne pikerisht personin qe duan te mbajne afer. Askush nuk ndihet mire kur monitorohet emocionalisht gjate gjithe kohes. Dashuria ka nevoje per besim qe te marre fryme. Kur marredhenia mbushet me dyshime te vazhdueshme, partneri fillon te ndihet me shume i kontrolluar sesa i dashur.
Dikur mendoja se duhej te jepja vazhdimisht siguri emocionale qe partneri te mos behej xheloz. Mendoja se nese shpjegohesha mjaftueshem, nese tregoja mjaft dashuri dhe durim, gjithcka do qetesohej. Me kohen kuptova se nuk mund ta mbushesh boshllekun e pasigurise se dikujt tjeter nese ai vete nuk perballet me te. Asnje partner nuk mund te sheroje plotesisht mungesen e vetevleresimit qe nje njeri ka brenda vetes. Dashuria mund te jape mbeshtetje, por nuk mund te behet zevendesim i sigurise personale. Kur dikush nuk ndihet mjaftueshem me veten, do kerkoje vazhdimisht konfirmim nga jashte. Problemi eshte se asnje konfirmim nuk zgjat gjate. Nje marredhenie e shendetshme nuk eshte ajo ku xhelozia mungon plotesisht. Te gjithe njerezit ndiejne frike here pas here. Diferenca qendron tek menyra si menaxhohet ajo ndjenje. Nje njeri emocionalisht i pjekur nuk e kthen pasigurine e tij ne barre per partnerin. Nuk ndeshkon tjetrin per frikerat qe ka brenda vetes.
Ka nje lloj qetesie te admirueshme tek njerezit qe jane ne paqe me veten. Ata nuk kane nevoje te kontrollojne cdo situate. Nuk e shohin dashurine si gare apo si beteje per pushtet emocional. E kuptojne se nje njeri qe deshiron te qendroje, do qendroje pa pasur nevoje per presion. Ndoshta forma me e pjekur e dashurise eshte kjo: te pranosh se nuk mund ta kontrollosh plotesisht zemren e askujt dhe megjithate te zgjedhesh te besosh. Besimi gjithmone kerkon guxim. Xhelozia, ne thelb, shpesh eshte thjesht frika qe nuk di si te qetesohet vete.